...เมื่อชีวิตกระทบกระเทือน....

เมื่อความเจ็บปวดมาเยือน

“ ความทุกข์ทรมานและความยากลำบากของชีวิตสอนให้มนุษย์เติบโตและเข้มแข็ง กลายเป็นบุคคลที่สามารถพัฒนาสู่ความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ ” เชื่อแน่ว่าทุกคนล้วนเคยผ่านเรื่องราวความทุกข์ยากลำบากของชีวิตมาแล้วทั้งสิ้น บางคนพบความยากลำบากตั้งแต่เป็นเด็ก บางคนพบในวัยเรียน บางคนพบในวัยทำงานและบางคนพบในวัยชรา ทุกชีวิตไม่เลือกเพศและวัย ความเจ็บปวดเข้ามาเยี่ยมเยียนเสมอ ไม่ว่าจะในรูปแบบของคำพูด การกระทำหรือสถานการณ์เลวร้ายต่าง ๆ ที่เข้ามากระทบเปลือกหัวใจที่เปราะบางของเราให้แตกออกได้ง่าย เมื่อได้สัมผัสและพบความเจ็บปวดแล้ว จงใช้เวลาในการเรียนรู้เพื่ออยู่กับความเจ็บปวดนั้น มองหาสาเหตุว่าทำไม ความเจ็บปวดถึงมาเยี่ยมเรา แล้วค่อย ๆ หาวิธีเยียวยาความเจ็บปวดนี้ ค่อย ๆ สร้างเกราะห่อหุ้มดวงใจที่เปราะบางของเราให้เข้มแข็งกว่าเดิม

                ความเจ็บปวดนี้เป็นบทเรียนที่มีค่าต่อชีวิตของเรามากกว่าความสุข ความสบาย เราเรียนรู้ชีวิตจากความเจ็บปวดและเราเข้าใจชีวิตจากความเจ็บปวดได้มากกว่าความสุขในชีวิต เพราะพื้นที่ในสมองของเรามักจำเรื่องที่ทำผิดพลาดได้ง่ายและลืมได้ยากกว่าเรื่องที่ทำให้เรามีความสุข ความเจ็บปวดนี้แหละที่ทำให้เราตระหนักและสำนึกถึงตนเองมากกว่าช่วงเวลาแห่งความสุขทั้งหลายในชีวิต ดังนั้น เมื่อพบความเจ็บปวดเราต้องถือเป็นโอกาสที่ดีที่เราจะได้เรียนรู้และเติบโต สิ่งสำคัญกว่านั้นคือ ต้องยอมรับและพร้อมที่จะเปลี่ยนแปลงหรือปรับปรุงตนเองให้ดีขึ้น ไม่ใช่จมอยู่กับความทุกข์ยากลำบากนั้น ความลำบากไม่สามารถทำร้ายเราได้ตลอดชีวิต ถ้าเราไม่ยอมแพ้และถ้าเราสู้ สุดท้ายอยากฝากประโยคหนึ่งที่มีคนกล่าวไว้ว่า “ คนเราต้องดูแลความรู้สึกตัวเองก่อน ต้องเข้าใจตัวเองก่อนเพราะการเข้าใจตัวเองคือต้นทางที่จะทำให้เราเริ่มพัฒนาตนเองไปในทางที่ถูกต้องและเหมาะสม ”