...เงื่อนไขชีวิต...

                ขึ้นชื่อว่า “ เงื่อนไขก็เท่ากับชีวิตไร้อิสรภาพและเป็นการสร้างข้อจำกัดให้กับชีวิตตนเอง ต้องดำเนินชีวิตตามเงื่อนไขที่ตนเองสร้างเอาไว้ ”

                เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาผมมีโอกาสไปทำงานอภิบาล ณ ชุมชนแห่งหนึ่ง เวลาที่ไปทำงานอภิบาลโดยปกติผมก็จะปั่นจักรยานไป สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์แรกที่ได้เริ่มการทำงานอภิบาล ผมรู้สึกตื่นเต้นกับงานอภิบาลในสถานที่ใหม่ ๆ ขณะที่สองล้อของจักรยานผมแล่นไปเรื่อย ๆ สายตาของผมก็มองเห็นสภาพชีวิตและความเป็นอยู่ของชุมชนแห่งนั้น สภาพบ้านเรือน ความเป็นอยู่ของพี่น้องสัตบุรุษ แต่สิ่งหนึ่งที่ดวงตาดวงน้อยของผมสังเกตเห็นก็คือ ภาพของบรรดาเด็ก ๆ และเยาวชนที่นั่งอยู่ในร้านเกมส์ ปฏิเสธไม่ได้เลยจริง ๆ ว่า “ เกมส์ ” มีอิทธิพลต่อชีวิตของพวกเขาอย่างมากในปัจจุบัน ไปตามที่ต่าง ๆ ที่มีความเจริญ ไม่ว่าจะเป็นในเมืองหรือในชนบท ภาพที่จะเห็นกันจนคุ้นตาก็คือ ร้านเกมส์ เงื่อนไขชีวิตสำหรับพวกเขาก็คือ การได้เล่นเกมส์ ถ้าไม่ได้เล่นเกมส์ก็ดูเพื่อน ๆ เล่น เท่านี้ก็รู้สึกสนุกไปด้วยแล้ว เรียกว่ามีอารมณ์ร่วมไปกับเขา การเล่นเกมส์ทำให้บรรดาเด็ก ๆ และเยาวชนได้พบกับความสุข ความผ่อนคลาย แต่ขณะเดียวกัน การเล่นเกมส์ก็มีทั้งข้อดีและข้อเสียตามมา ข้อดีคือทำให้เราได้ฝึกสมาธิ คิดสร้างสรรค์ รู้จักการสังเกตและการเอาตัวรอด แต่บางเกมส์ก็ส่งผลร้ายต่อตัวเราโดยที่เราไม่รูตัว เพราะมีคำว่า “ สนุก ” ที่ทำให้ช่วงเวลานั้น เราไม่ได้คิดถึงเรื่องต่าง ๆ เกมส์ที่มีความรุนแรงก็ส่งผลต่ออารมณ์ พฤติกรรมและการแสดงออกของบรรดาเด็กและเยาวชนทำให้มีอารมณ์แปรปรวนได้ง่ายและมีความก้าวร้าวติดตัว

                ดังนั้น ผมจึงคิดว่า เราไม่ควรสร้างเงื่อนไขชีวิตที่ไม่ดีสำหรับตนเองเพราะเงื่อนไขต่าง ๆ เหล่านี้ มักแฝงมาด้วยผลเสียมากมายทั้งต่อตัวเราและต่อบุคคลที่อยู่รอบข้างเรา เมื่อเราสะสมเงื่อนไขชีวิตที่ไม่ดีเหล่านี้ไปเรื่อย ๆ ตัวเราเองจะตกเป็นทาสของเงื่อนไขนั้น แทนที่เราจะใช้ประโยชน์และเป็นนายเหนือเงื่อนไขนั้น เรากับต้องตกเป็นทาสความอ่อนแอของตัวเราเองจนเราไม่สามารถบังคับหรือควบคุมจิตใจของเราได้ ผมจึงคิดว่าถ้าเราสร้างเงื่อนไขชีวิตของเรา เราต้องรู้จักใช้ให้เกิดประโยชน์ ใช้ในทางที่สร้างสรรค์และที่สำคัญที่สุดต้องไม่ยอมตกเป็นทาสของเงื่อนไขเหล่านั้น ชีวิตของเราจะเป็นทาสของเงื่อนไขเดียวคือ พระเยซูเจ้า เราจะยอมเป็นทาสเงื่อนไขนี้โดยไม่มีข้อแม้ เพราะเงื่อนไขนี้จะสร้างชีวิตของเราให้พบความสุขที่แท้จริง

เรื่องเล่าจากความทรงจำ....

กระบี่

 

ทัศนียภาพ.....แห่งความประทับใจ

โลกแห่งสีสัน.....ความงามบนฟากฟ้า

ทะเล.....สายน้ำแห่งความสวยงาม

หลากหลาย.......มวลปะการังและหมู่ปลา

ช่วงฤดูร้อนที่ผ่านมา ผมมีโอกาสไปพักผ่อนกับเพื่อน ๆ สมัยมัธยมปลายที่จังหวัดกระบี่ ประมาณ 2-3 วัน เป็นช่วงเวลาที่ผมมีความสุขมาก ๆ เพราะรู้สึกได้พักผ่อนจากการทำงานมาตลอดทั้งเดือน ถือเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขและสนุกมาก ผมออกเดินทางจากกรุงเทพด้วยรถบัสคันใหญ่ ออกเดินทางตั้งแต่ 16.00 น. กว่าผมจะเดินทางถึงจังหวัดกระบี่ก็ประมาณ 6.00 น. ถือว่าเป็นการนั่งรถที่นานมากทีเดียว แต่ก็เป็นช่วงเวลายานานที่คุ้มค่าเหมือนกัน เพราะตลอดทางก็ได้พูดคุย แบ่งปันสารทุกข์ สุขดิบกับเพื่อน ๆ ในรถนั่นหละ

เมื่อมาถึงแดนใต้แล้ว อาของเพื่อนผมคนหนึ่งก็มารับพวกผมไปที่พัก ต้องบอกว่าทริปนี้สนุกและใช้ค่าใช้จ่ายน้อยมากด้วย เนื่องจากไม่ต้องเสียค่าที่พักเพราะอาของเพื่อนเป็นเจ้าหน้าที่ป่าชายเลนอยู่ที่นั่น กิจกรรมวันแรกนั้น ผมได้ไปป่าชายเลนและก็ได้ไปถ่ายรูปกับบรรดาผู้เข้าประกวด Miss Universe Thailand 2013 แต่ละคนสวยและน่ารักมาก เป็นเรื่องบังเอิญที่ได้เจอกับผู้เข้าประกวดเหล่านี้ หลังจากนั้นก็ไปตลาดเพื่อเตรียมอาหารสำหรับช่วงเย็น อาหารเย็นมื้อแรกนี้เป็นอาหารปักใต้ฝีมือเจ้าของบ้านที่ผมไปพักอาศัยด้วย อาหารใต้ออกรสเผ็ดแต่ว่าอร่อยมาก

 

เช้าวันต่อมาผมและเพื่อน ๆ เตรียมตัวเพื่อจะออกเดินทางไปเที่ยวตามเกาะต่าง  ๆ โดยขึ้นเรือรับจ้างไป เหมาเรือรำละ 2,000 – 3,000 บาท ผมได้ไปเที่ยวหลายเกาะ เช่น เกาะไก่ ไร่เลย์ หรืออ่าวนาง วันนี้ผมรู้สึกสนุกมาก ๆ เที่ยวจนลืมเวลาเลย รู้สึกว่าเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วมาก ๆ เป็นช่วงเวลาที่ผมรู้สึกได้พักผ่อนจริง ๆ เมื่อกับมาในตอนเย็นก็ซื้ออาหารทะเลมาปิ้ง ๆ ย่าง ๆ กินกันที่บ้านอย่างมีความสุข แล้วก็นั่งกินไปคุยไปจนเวลาล่วงเลยไปประมาณตี 2 ต่างคนก็ต่างแยกย้ายไปพักผ่อน

 

เช้าวันสุดท้ายของการมาพักผ่อนที่กระบี่ ตื่นเช้ามาด้วยบรรยากาศเย็นสบายเนื่องจากมีฝนตกเล็กน้อย วันนี้ได้ไปดูอนุสาวรีย์ปู และได้เดินจับจ่ายซื้อของฝากในตัวเมืองของกระบี่ หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจแล้ว ก็เตรียมตัวออกเดินทางเพื่อกลับกรุงเทพ รถออกจากที่กระบี่ 16.00 น. และมาถึงกรุงเทพอย่างปลอดภัยในเวลา 5.00 น.

ผมคิดว่าเวลาที่เราได้มีโอกาสไปพักผ่อน ไปในที่ดีดี เราก็จะรู้สึกดีไปด้วย การที่เราได้พบเพื่อน ๆ ในสมัยเรียนซึ่งไม่ได้พบกันมานาน ทำให้รู้สึกว่า มีความสุข มีความสนุกสนาน ได้พบและได้เห็นมิตรภาพของเพื่อน ๆ ที่มีอยู่เสมอ การเดินทางไปเที่ยวกระบี่ครั้งนี้ ผมจึงรู้สึกประทับใจและมีความสุขมาก ต้องขอบคุณพระด้วยที่ทำให้การเดินทางผ่านไปอย่างปลอดภัย ถ้าใครมีโอกาสได้ไปกระบี่ ผมขอแนะนำอย่าลืมไปไร่เลย์นะครับ ขอบอกว่าสวยมาก  ๆ ..ความสุขและมิตรภาพเป็นสิ่งที่เราสร้างได้ด้วยตัวเราเอง แบ่งปันความสุขที่เรามีแก่คนรอบข้าง เพื่อความสุขของเราจะได้เป็นความสุขของคนข้าง ๆ เช่นกัน

คุณค่าของเวลา

คุณค่าของเวลา

                เรื่องราวต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเรา เมื่อผ่านไปแล้ว เราไม่สามารถเรียกเวลานั้นให้ย้อนกลับมาหาเราได้อีก แต่สิ่งที่ยังคงหลงเหลืออยู่กับเรา นั่นคือ ความทรงจำและช่วงเวลาดี ๆ เห่ลานั้นที่เรายังไม่ลืมมัน เมื่อประมาณ 4 ปีที่แล้ว ผมได้มีโอกาสสัมผัสกับท้องทุ่งที่เขียวขจีเต็มไปด้วยรวงข้าวสวยงามมากมาย ที่หมู่บ้านหนองไม้ตาย จังหวัดนครราชสีมา ผมได้มีโอกาสใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับชาวนา เรียนรู้รูปแบบชีวิตที่เรียบง่าย แต่ลำบากมาก ทุก ๆ เช้าต้องตื่นแต่เช้าตรู่ประมาณตี 5 ต้องลุกขึ้นจากที่นอน เพื่อจะได้เดินทางไปที่ทุ่งนา นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตผมที่จะได้เกี่ยวข้าว ผมรู้สึกตื่นเต้นมาก ๆ ในวันแรกที่จะได้ไปเกี่ยวข้าวที่ทุ่งนา เพราะเป็นเรื่องใหม่สำหรับชีวิตของผม เมื่อใดก็ตามที่เราพบเจอเรื่องราวอะไรใหม่ ๆ ในชีวิต ถ้าเรื่องราวนั้นเป็นเรื่องที่ดี มักจะส่งผลถึงความรู้สึกของเรา ให้รู้สึกดีตามไปด้วย นี่เป็นประสบการณ์ใหม่สำหรับชีวิตของผม  เมื่อผมเดินไปถึงที่นา คุณพ่อคุณแม่ที่ผมไปพักอาศัยอยู่ด้วย ก็สอนผมถึงวิธีการจับเคียวและวิธีการเกี่ยวข้าวว่าต้องทำอย่างไรบ้าง และต้องใช้ความระมัดระวังอย่างมากเนื่องจากเคียวที่ใช้มีความคมมาก ผมได้เรียนรู้และเริ่มลงมือเกี่ยวข้าว ในช่วงแรกรู้สึกสนุกมาก ๆ แต่เมื่อเวลาผ่านไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งถึงเวลาเย็น ผมเริ่มรู้สึกว่า การเกี่ยวข้าวไม่สนุกเลย เพราะต้องตากแดดทั้งวันแล้วก็ต้องยืน ๆ ก้ม ๆ เกี่ยวข้าวอยู่ทั้งวัน จะพักก็แต่ช่วงทานอาหารกลางวันเท่านั้นเอง แค่วันแรกผมรู้สึกเหนื่อยมากและปวดหลังมาก เมื่อถึงเวลาเย็นผมก็เดินทางกลับมาบ้านที่ผมอาศัยอยู่ คุณแม่ได้ทำกับข้าวให้ทาน อาหารที่ทานส่วนใหญ่ก็เป็นอาหารอีสานทั้งหมด ข้าวก็กินข้าวเหนียวเป็นส่วนใหญ่ เวลาที่ทานอาหารก็จะทานกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา เป็นบรรยากาศที่อบอุ่นมาก ๆ ผมรู้สึกมีความสุขมาก ๆ ถึงแม้ว่าร่างกายจะเหนื่อยอ่อน แต่ภายในใจกับรู้สึกดีและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก สิ่งที่ผมเล่ามาทั้งหมดนี้ ผมอยากจะบอกว่า ชีวิตของเราล้วนแต่มีช่วงเวลา ช่วงเวลาที่ทำให้เรามีความสุข หรือช่วงเวลาที่ทำให้เรามีความทุกข์ แต่เมื่อช่วงเวลาเหล่านั้นผ่านไปแล้ว เมื่อเราคิดถึงมัน ช่วงเวลาที่ทำให้เรามีความสุขจะทำให้เรามีกำลังใจ และมีรอยยิ้มพร้อมกับความสุข และคิดว่าช่วงเวลานั้นหละดูมีคุณค่ามาก ๆ แต่ในขณะเดียวกันถ้าเราคิดถึงช่วงเวลาที่มีความทุกข์ สิ่งเหล่านี้จะทำให้ตัวเราได้ไตร่ตรองเรื่องราวที่ทำให้เราอ่อนแอ เราจะได้ทราบถึงความรู้สึกของเรา และรับรู้ว่าเราควรจะต้องทำอย่างไรเพื่อจะได้เข้มแข็งและไม่อ่อนแอแบบนั้นอีก ดังนั้น ผมคิดว่าเวลาที่เดินไปเรื่อย ๆ ไม่เคยหยุดนั้น เราต้องใช้มันเพื่อสร้างความสุขและบทเรียนให้กับชีวิต เพื่อจะได้ใช้เวลาเหล่านั้นอย่างคุ้มค่าและมีความหมายที่สุด