คุณค่าของเวลา

คุณค่าของเวลา

                เรื่องราวต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเรา เมื่อผ่านไปแล้ว เราไม่สามารถเรียกเวลานั้นให้ย้อนกลับมาหาเราได้อีก แต่สิ่งที่ยังคงหลงเหลืออยู่กับเรา นั่นคือ ความทรงจำและช่วงเวลาดี ๆ เห่ลานั้นที่เรายังไม่ลืมมัน เมื่อประมาณ 4 ปีที่แล้ว ผมได้มีโอกาสสัมผัสกับท้องทุ่งที่เขียวขจีเต็มไปด้วยรวงข้าวสวยงามมากมาย ที่หมู่บ้านหนองไม้ตาย จังหวัดนครราชสีมา ผมได้มีโอกาสใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับชาวนา เรียนรู้รูปแบบชีวิตที่เรียบง่าย แต่ลำบากมาก ทุก ๆ เช้าต้องตื่นแต่เช้าตรู่ประมาณตี 5 ต้องลุกขึ้นจากที่นอน เพื่อจะได้เดินทางไปที่ทุ่งนา นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตผมที่จะได้เกี่ยวข้าว ผมรู้สึกตื่นเต้นมาก ๆ ในวันแรกที่จะได้ไปเกี่ยวข้าวที่ทุ่งนา เพราะเป็นเรื่องใหม่สำหรับชีวิตของผม เมื่อใดก็ตามที่เราพบเจอเรื่องราวอะไรใหม่ ๆ ในชีวิต ถ้าเรื่องราวนั้นเป็นเรื่องที่ดี มักจะส่งผลถึงความรู้สึกของเรา ให้รู้สึกดีตามไปด้วย นี่เป็นประสบการณ์ใหม่สำหรับชีวิตของผม  เมื่อผมเดินไปถึงที่นา คุณพ่อคุณแม่ที่ผมไปพักอาศัยอยู่ด้วย ก็สอนผมถึงวิธีการจับเคียวและวิธีการเกี่ยวข้าวว่าต้องทำอย่างไรบ้าง และต้องใช้ความระมัดระวังอย่างมากเนื่องจากเคียวที่ใช้มีความคมมาก ผมได้เรียนรู้และเริ่มลงมือเกี่ยวข้าว ในช่วงแรกรู้สึกสนุกมาก ๆ แต่เมื่อเวลาผ่านไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งถึงเวลาเย็น ผมเริ่มรู้สึกว่า การเกี่ยวข้าวไม่สนุกเลย เพราะต้องตากแดดทั้งวันแล้วก็ต้องยืน ๆ ก้ม ๆ เกี่ยวข้าวอยู่ทั้งวัน จะพักก็แต่ช่วงทานอาหารกลางวันเท่านั้นเอง แค่วันแรกผมรู้สึกเหนื่อยมากและปวดหลังมาก เมื่อถึงเวลาเย็นผมก็เดินทางกลับมาบ้านที่ผมอาศัยอยู่ คุณแม่ได้ทำกับข้าวให้ทาน อาหารที่ทานส่วนใหญ่ก็เป็นอาหารอีสานทั้งหมด ข้าวก็กินข้าวเหนียวเป็นส่วนใหญ่ เวลาที่ทานอาหารก็จะทานกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา เป็นบรรยากาศที่อบอุ่นมาก ๆ ผมรู้สึกมีความสุขมาก ๆ ถึงแม้ว่าร่างกายจะเหนื่อยอ่อน แต่ภายในใจกับรู้สึกดีและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก สิ่งที่ผมเล่ามาทั้งหมดนี้ ผมอยากจะบอกว่า ชีวิตของเราล้วนแต่มีช่วงเวลา ช่วงเวลาที่ทำให้เรามีความสุข หรือช่วงเวลาที่ทำให้เรามีความทุกข์ แต่เมื่อช่วงเวลาเหล่านั้นผ่านไปแล้ว เมื่อเราคิดถึงมัน ช่วงเวลาที่ทำให้เรามีความสุขจะทำให้เรามีกำลังใจ และมีรอยยิ้มพร้อมกับความสุข และคิดว่าช่วงเวลานั้นหละดูมีคุณค่ามาก ๆ แต่ในขณะเดียวกันถ้าเราคิดถึงช่วงเวลาที่มีความทุกข์ สิ่งเหล่านี้จะทำให้ตัวเราได้ไตร่ตรองเรื่องราวที่ทำให้เราอ่อนแอ เราจะได้ทราบถึงความรู้สึกของเรา และรับรู้ว่าเราควรจะต้องทำอย่างไรเพื่อจะได้เข้มแข็งและไม่อ่อนแอแบบนั้นอีก ดังนั้น ผมคิดว่าเวลาที่เดินไปเรื่อย ๆ ไม่เคยหยุดนั้น เราต้องใช้มันเพื่อสร้างความสุขและบทเรียนให้กับชีวิต เพื่อจะได้ใช้เวลาเหล่านั้นอย่างคุ้มค่าและมีความหมายที่สุด